เว็บไซด์  บทความ  กระทู้   

คนร้อยจำพวก

 
แต่นี้จะว่าด้วยบุคคลร้อยจำพวกนั้นต่อไป คือ

โกรธนัก มิห้ามก็มิหยุด ดีใจนักก็มักไม่หยั้งหยุด

พวกหนึ่งเราทำคุณไปแล้ว มิได้คิดที่จะแทนคุณ ยังจะคิดมาเอาอีก

พวกหนึ่งมักหลงด้วยผู้หญิงจนลืมการบุญ

พวกหนึ่งเห็นของใคร ๆ ก็อยากได้

พวกหนึ่งเขาให้สิ่งของอันใดก็ไม่คิดว่าจะควรหรือมิควร จะเอาสุดแต่ให้แล้วก็รับเอาสิ้น

พวกหนึ่งหลอกเอาของเขาได้ทีหนึ่งแล้วก็ไม่มีกรุณา ยังจะคิดหลอกเอาอีก

พวกหนึ่งยกตนข่มท่าน

พวกหนึ่งทำการมิได้ปรึกษาผู้ใด เอาแต่อำเภอใจตัวเอง

พวกหนึ่งทำการมิได้เลือกว่าดีแลชั่ว เอาแต่ได้เป็นประมาณ

พวกหนึ่งถือตัวว่าฉลาดไปดูถูกคนโง่

พวกหนึ่งได้คนมีวาสนาเป็นที่พึ่งไปเที่ยวข่มเหงคนยาก พวกหนึ่งดูถูกลูกกำพร้าแลหญิงหม้าย

พวกหนึ่งอวดว่าฝีมือดีไปเที่ยวข่มเหงผู้อื่น

พวกหนึ่งไม่มีสมัครสมานด้วยหมู่ญาติ

พวกหนึ่งไม่รู้ก็อวดว่ารู้ ทำไม่ได้ก็อวดว่าทำได้

พวกหนึ่งไม่ใช่การของตัวไปเที่ยวติเตียนผู้อื่น

พวกหนึ่งรู้ว่าคนชั่วแล้วขืนไปคบหา

พวกหนึ่งไม่เจียมตังว่าจน เห็นผู้ดีเขาทำอย่างไรก็ทำบ้าง

พวกหนึ่งมักเชื่อถือพราหมณ์และแม่มดโกหก

พวกหนึ่งถ้าแขกมาหากลัวว่าจะต้องเสียของ รับแขกแล้วทำกิริยาโกรธ

พวกหนึ่งมีเงินแล้วไม่คิดจะทำบุญทำทาน

พวกหนึ่งความไม่จริงเอามาพูดเป็นจริง

พวกหนึ่งถ้าเห็นคนมีของดีแล้วมักลูบคลำแล้วคลำเล่า มักพูดจาประสมประสาน

พวกหนึ่งมั่งมีแล้วเย่อหยิ่ง มิได้เผื่อแผ่ผู้ใด

พวกหนึ่งไม่นับถือผู้มีปัญญา กิริยาตัวชั่วก็จะให้ชั่วเหมือนตัว

พวกหนึ่งชมรูปตัวว่างามดี ติรูปคนอื่นว่าชั่ว

พวกหนึ่งตัวจนไปชังคนมั่งมี

พวกหนึ่งตัวอยากได้ของเขา แล้วไปหลอกว่าท่านผู้มีวาสนาจะเอา

พวกหนึ่งคนทั้งปวงเขาพร้อมกันเห็นชอบแล้ว ตัวไม่รู้ก็ขัดว่าไม่ชอบ

พวกหนึ่งจะใคร่ให้ติคนทั้งปวงจะให้ชั่วเสีย

พวกหนึ่งถ้าท่านให้ของแล้วเลือกว่า สิ่งนี้ไม่ดีข้าไม่เอา ข้าจะเอาอื่น

พวกหนึ่งการแต่น้อยหนึ่งก็ทุ่งเถียงจนแพ้แลชนะ

พวกหนึ่งได้ฟังความลับผู้อื่นก็เอาไปเที่ยวแพร่งพราย บรรดาจะชั่วน้อยก็เติมให้ชั่วมาก

พวกหนึ่งมักไปทำคุณคนไม่เลือกหน้า

พวกหนึ่งพูดปากโป้ง

พวกหนึ่งลุอำนาจแก่ความอยาก มักฆ่าสัตว์กิน

พวกหนึ่งมักหลอกหลอนผู้อื่นให้ตกใจ

พวกหนึ่งใจลำเอียงรักญาติไม่เที่ยงธรรม

พวกหนึ่งมักพยาบาท ความนานแล้วก็มักรื้อขึ้นเนือง ๆ

พวกหนึ่งเขาเอ็นดูกัน ไม่ยุยงให้เขารักกันได้

พวกหนึ่งติเตียนคนใช้ของตัวว่าไม่ดีแล้ว และคนใช้นั้นไปอยู่กับคนอื่นได้ความดีขึ้น ตนก็แกล้งไปติเตียนผู้ที่รับไว้

พวกหนึ่งถือตัวว่ากล้าหาญ เที่ยวอวดฝีมือกลางถนนหนทาง ไม่คิดถึงที่จะกินเช้าค่ำ

พวกหนึ่งแขกมาหาทำเฉยเสียไม่ต้อนรับ

พวกหนึ่งปากร้ายมักด่าเจ็บปวด

พวกหนึ่งดูถูกคนแก่แลเด็กไม่รู้จักความ

พวกหนึ่งใจมักเป็นโขมยคิดแต่จะลักของเขา

พวกหนึ่งมักพูดจะให้ฆ่าให้ได้

พวกหนึ่งเป็นหนี้เขาแล้วหลอกให้คนมาประกัน แล้วหนีเอาตัวรอด

พวกหนึ่งพอใจฟังเขาพูดความไม่ดี

พวกหนึ่งพอใจนินทาเขา

พวกหนึ่งพอใจแย่งรังนก

พวกหนึ่งพอใจหลอกให้หญิงมีท้องตกใจ

พวกหนึ่งมักเอาไฟทิ้งเรือน เอาเหล็กไชท้องเรือ

พวกหนึ่งพอใจล้อบ้าแลคนหูหนวกตาบอด

พวกหนึ่งถ้าเขาขอสู่กันพอใจ ไปยุข้างโน้นข้างนี้ไม่ให้ได้กัน

พวกหนึ่งคิดแต่จะฉ้อเป็นนิตย์

พวกหนึ่งมักขอของรักเพื่อน

พวกหนึ่งมักยุให้คนวิวาทกัน

พวกหนึ่งกินเหล้าแล้วทำเมา

พวกหนึ่งมักเจาะฝามองดูผู้หญิง





ที่มา...หนังสือสุภาษิตกับชีวิตประจำวัน
รวบรวมโดย ทวน วิริยาภรณ์
สำนักพิมพ์คลังวิทยา
พิมพ์ครั้งที่สาม ปี พ.ศ. ๒๕๒๐

อ่าน: 318
   แจ้งลบ
ตอนนี้ ส่วนกระดานพูดคุยในเว็บไซด์สยามของเรา อยู่ระหว่างการปรับปรุงระบบให้ดีขึ้น จึงจำเป็นต้องปิดการโพสต์คำถามใหม่ไว้ชั่วคราว ต้องขออภัยในความไม่สะดวก
ขอขอบพระคุณ