เว็บไซด์  บทความ  กระทู้   
ภูมิภาคทั่วไป

ภิกษุ

 

น เตน ภิกฺขุ โส โหติ ยาวตา ภิกฺขเต ปเร
วิสฺสํ ธมฺมํ สมาทาย ภิกฺขุ โหติ น ตาวตา.
โยธ ปุญฺญญฺจ ปาปญฺจ พาเหตฺวา พฺรหฺมจริยวา
สงฺขาย โลเก จรติ ส เว ภิกฺขูติ วุจฺจติ.


บุคคลชื่อว่าเป็นภิกษุ เพราะเหตุที่ขอกะคนพวก
อื่น หามิได้, บุคคลสมาทานธรรมอันเป็นพิษ ไม่ชื่อว่า
เป็นภิกษุ ด้วยเหตุเพียงเท่านั้น;
ผู้ใดในศาสนานี้ ลอยบุญและบาปแล้ว ประพฤติ
พรหมจรรย์ (รู้ธรรม) ในโลก ด้วยการพิจารณาเที่ยวไป
ผู้นั้นแลเราเรียกว่า ‘ภิกษุ’.

-------------

น มุณฺฑเกน สมโณ อพฺพโต อลิกํ ภณํ
อิจฺฉาโลภสมาปนฺโน สมโณ กึ ภวิสฺสติ.
โย จ สเมติ ปาปานิ อณุ ํถูลานิ สพฺพโส
สมิตตฺตา หิ ปาปานํ สมโณติ ปวุจฺจติ.


ผู้ไม่มีวัตร พูดเหลาะแหละ ไม่ชื่อว่าสมณะ เพราะ
ศีรษะโล้น, ผู้ประกอบด้วยความอยากและความโลภ จะ
เป็นสมณะอย่างไรได้;
ส่วนผู้ใดยังบาปน้อยหรือใหญ่ให้สงบโดยประการ
ทั้งปวง, ผู้นั้น เรากล่าวว่า "เป็นสมณะ" เพราะยังบาปให้
สงบแล้ว.



อรรถกถา ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท ธัมมัตถวรรคที่ ๑๙

อ่าน: 281
   แจ้งลบ
ตอนนี้ ส่วนกระดานพูดคุยในเว็บไซด์สยามของเรา อยู่ระหว่างการปรับปรุงระบบให้ดีขึ้น จึงจำเป็นต้องปิดการโพสต์คำถามใหม่ไว้ชั่วคราว ต้องขออภัยในความไม่สะดวก
ขอขอบพระคุณ