เว็บไซด์  บทความ  กระทู้   
ภูมิภาคทั่วไป

ลุ้นต่อ...

 

 

 

ความบอบช้ำย้ำเยือนเกลื่อนปัญหา

ทั้งที่มีรัฐสภามานานโข
ปฏิวัติรัฐประหารผลงานโชว์
สลับผู้แทนขี้โม้..โวมัวเมา

ความบอบช้ำยังคงดำรงชัด
ไม่มีใครกำจัดช่วยปัดเป่า
ความยากจนล้นหลามตามเป็นเงา
จึงล้ำเหลื่อมเสื่อมเศร้าดังเก่าคุ้น

หวังผู้แทนทำแทนแม้นมากน้อย
นักวิชาการคอยค่อยเกื้อหนุน
หวังข้าราชการสานกิจจิตการุณ
กลับพบทุนสามานย์ร่วมผลาญไทย

บ้างเสนอเจ๋อแจงแสดงวาที
ทฤษฎีเลิศชะมัดทัศนวิสัย
เป็นเพราะเปลี่ยนโครงสร้างกสิกรไง!
สู่สังคมแบบใหม่ใฝ่อุตสาหกรรม

จึงร่องแยกแหกกว้างต่างฐานะ
ทุนนิยมตะกละจะรวยร่ำ
แผ่ขยายข่ายเครืออย่างเหลือล้ำ
คนหาเช้ากินค่ำยิ่งต่ำจม

เฒ่าชะแรแก่ชราเมื่อล้าโรย
รัฐก็โปรยเศษตังส์ยังขื่นขม
ห้าร้อยบาทต่อหัวตัวระทม
งบประมาณใช้ถมหล่มบ่อใด?

แม้รักษาพยาบาลท่านกำหนด
ให้ปลอดปลดงดจ่ายหายป่วยไข้
ถึงโรงหมอรอเตียง...โอม!..เพี้ยงไว้
ลุ้นกันไปนัยยะนี้ชีวีชีวัน

เมื่อฤกษ์งามยามดีก็มีม๊อบ
เดินไปรอบทั้งเมืองเขื่องจริงนั่น
ยึดสถานที่แห่งนี้และแห่งนั้น
เฮโลกันมันหยด..รันทดสิกู!

ยอดค้ายอดขายเริ่มหายเกลี้ยง
ไม่พอเลี้ยงครอบครัว,เวียนหัวอยู่
ก่ายหน้าผากวิบากจริงสิ่งพันตู
ปัญหาพรูไม่ยั้ง..ว่ะ! มันยังเผา!

อดทนอดกลั้นขยัน "อด"
ข่มใจปลอบและปดประชดเขลา
คงหลุดพ้นจากปลักสักวันนะเรา
ไม่อับเฉาเศร้าสร้อยจนหงอยตาย

ในวังวนการเมืองเรื่องของชาติ
นั้นต้องการเหล่าปราชญ์สะอาดหลาย
รับหน้าที่มีธรรมนำใจกาย
ภิบาลผายกระจายสุขดับทุกข์เข็ญ

 

เจ็ดสิบแปดปีผ่านนานมาแล้ว
เหมือนติดแร้วจมปลักยึกยักเล่น
ผู้ปกครองดองกับแพศย์แผดเสียงเน้น
อภิเส้นใหญ่โต...อพิโธ่!..ไทยโศกา!

 

สองห้าห้าสามสยามหวัง
ผ่านวิกฤตคลุ้มคลั่งประดังห่า
สรรพสิ่งเกิดแต่เหตุสู่เวทนา..

รัฐจงมองรากหญ้า..เยียวยาโดยพลัน!

อ่าน: 372
   แจ้งลบ
ตอนนี้ ส่วนกระดานพูดคุยในเว็บไซด์สยามของเรา อยู่ระหว่างการปรับปรุงระบบให้ดีขึ้น จึงจำเป็นต้องปิดการโพสต์คำถามใหม่ไว้ชั่วคราว ต้องขออภัยในความไม่สะดวก
ขอขอบพระคุณ